Ο Γεώργιος Μαυρογορδάτος, ιστορικός και διακεκριμένος πολιτικός επιστήμονας, μας μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν την νεότερη ελληνική ιστορία και περιόδους της ζωή του. Τα τρία αυτά βιβλία, αν και ετερόκλητα ως προς το είδος και τη θεματολογία, παρέχουν, μια ενδιαφέρουσα οπτική στην εξέλιξη της ελληνικής εκδοτικής δραστηριότητας και της ιστορικής συνείδησης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.Το πρώτο χρονολογικά, το "Υποβρύχιον Υ1: Β.Π. Κατσώνης" (1951) της Η. Τσουκαλά, είναι ένα βιβλίο που εντάσσεται στο πλαίσιο της διαμόρφωσης μιας συλλογικής μνήμης, όπου το έπος του '40 και η δράση του υποβρυχίου Κατσώνης αναδεικνύονται ως σύμβολα θάρρους και πατριωτισμού, απαραίτητα για την ανόρθωση του εθνικού φρονήματος σε μια ταραγμένη περίοδο. Ακολουθεί η "Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940" (1955) του Γρηγορίου Δαφνή, που φωτίζει τα αίτια και τις συνέπειες των πολιτικών διχασμών που ταλάνισαν τη χώρα. Τέλος, η Βασική Βιβλιοθήκη «ΑΕΤΟΥ», μια εκδοτική πρωτοβουλία με συντακτική επιτροπή τους Διονύσιο Ζακυθηνό, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο και Ε. Π. Παπανούτσο, εκτείνεται σε 48 τόμους και η κυκλοφορία της ξεκίνησε επίσης γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Αυτό το εκδοτικό εγχείρημα δεν είναι μια απλή έκδοση, αλλά μια συνειδητή προσπάθεια διαμόρφωσης ενός "κανόνα" της ελληνικής παιδείας και σκέψης, συγκεντρώνοντας έργα κλασικής αξίας.