Σταύρος Θεοδωράκης
Στις 12 Οκτωβρίου, η κινεζική BYD ανακοίνωσε ότι ετοιμάζεται να αρχίσει τη μαζική παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων στο εργοστάσιό της στην Ουγγαρία.
Μια είδηση που ελπίζω να την έχουν διαβάσει ξανά και ξανά στις Βρυξέλλες και όχι απλώς να την έχουν βάλει στο τοίχο και να της πετούν βελάκια.
Το 2024 η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε πρόσθετους δασμούς έως 35,3% στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα που εισάγονται από την Κίνα.
Και τι έκαναν οι Κινέζοι; Αντί να περιοριστούν στις διαμαρτυρίες, επένδυσαν σε εργοστάσια μέσα στην Ευρώπη. Έτσι τα κινέζικα αυτοκίνητα που θα κατασκευάζονται στην Ουγγαρία – και μετά σε μια άλλη χώρα της Ευρώπης – δεν θα επιβαρύνονται με τους συγκεκριμένους εισαγωγικούς δασμούς.
Κάποτε τα κινέζικα αυτοκίνητα ήταν ανέκδοτο. Φθηνές απομιμήσεις, χωρίς κύρος, χωρίς τεχνολογικές αξιώσεις. Σήμερα η Κίνα διαθέτει προηγμένες μπαταρίες, ισχυρή βιομηχανική και ρομποτική αλυσίδα και ηλεκτρικά αυτοκίνητα που ανταγωνίζονται ευθέως ευρωπαϊκά και αμερικανικά μοντέλα. Δεν αντιγράφει απλώς την τεχνολογία. Σε κρίσιμους τομείς την εξελίσσει.
Οι δασμοί δεν είναι εξ ορισμού παράλογοι. Μπορούν να αντιμετωπίσουν αθέμιτες επιδοτήσεις και να εξασφαλίσουν χρόνο στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Αλλά τι θα κάνουμε με αυτόν τον χρόνο;
Θα μουρμουράμε για την κακή μας τύχη ή θα φτιάχνουμε πιο ανταγωνιστικά προϊόντα;
Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία δεν κινδυνεύει μόνο από χαμηλότερες τιμές. Κινδυνεύει όταν άλλοι παράγουν γρηγορότερα, βελτιώνουν συνεχώς τα προϊόντα τους και πείθουν τους αγοραστές ότι η ποιότητα δεν έχει πια εθνικότητα.
Ευρώπη και Αμερική πρέπει να επενδύσουμε σε έρευνα, μπαταρίες, ρομποτική, φθηνότερη ενέργεια. Και κυρίως πρέπει να εκπαιδευτούν σε ταχύτερες αποφάσεις.
Δεν αρκεί να πανηγυρίζουμε για τελωνειακά τείχη, την ώρα που οι ανταγωνιστές μας χτίζουν εργοστάσια μέσα σε λίγους μήνες.
Η Ευρώπη κάποτε δίδασκε στον κόσμο πώς φτιάχνονται αυτοκίνητα. Σήμερα χρειάζεται να ξαναμάθει πώς κερδίζεται ο ανταγωνισμός.
Γιατί ο δασμός μπορεί να ακριβύνει το αυτοκίνητο του άλλου. Δεν μπορεί να κάνει καλύτερο το δικό σου.