Ήταν ένα κορίτσι που ανέβαινε στο τραπέζι και τραγουδούσε ό,τι της ερχόταν στο μυαλό. Η φωνή της κουβαλά τη Θεσσαλονίκη, τη νύχτα, τη νοσταλγία και τη δύναμη. Η Μελίνα Κανά ταξιδεύει στη μουσική της διαδρομή και θυμάται τις πρώτες της συναντήσεις με τον Παπάζογλου και τον Μάλαμα, τις συνεργασίες της με τον Παπακωνσταντίνου και τον Σαββόπουλο και τη σπουδαία φιλία της με την Χαρούλα. Μιλά για τα τραγούδια της που έγιναν κλασικά, τις στιγμές πάνω στη σκηνή που δεν επαναλαμβάνονται και τη συγκίνηση της δημιουργίας.