«Η γλώσσα έχει σώμα, είναι αυτό που είσαι» Ο ηθοποιός και συγγραφέας Στέλιος Μάινας, μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Η «Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, και όλο το ιδιότυπο σύμπαν του συγγραφέα, μας έκανε να καταλάβουμε «τι σημαίνει ο πόνος που τρελαίνει τους ανθρώπους». Η «Βάρδια» του Νίκου Καββαδία, το μόνο πεζό του έργο, εκτός από την μοναδική του λογοτεχνική αξία, συνδέει τον Στέλιο Μάινα με τη ναυτική «καταγωγή» της οικογένειας του. Και τέλος, «Ο κήπος με τις αυταπάτες», ένα από τα τελευταία έργα του Οδυσσέα Ελύτη, μιλά για τον κήπο που καταφεύγουμε για να αποφύγουμε τη σκληρή πραγματικότητα, καλλιεργώντας εκεί ψευδαισθήσεις που μας προσφέρουν προσωρινή παρηγοριά.