Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ούτε ο χρόνος, ούτε το επόμενο ταξίδι, ούτε καν η ζωή. Αυτή η σκέψη βασανίζει το μυαλό του 17χρονου Ραφαήλ Λουκατάρη. Και πλέον, μετά την τραγωδία των Τεμπών ριζώνει μέσα του. Γι’ αυτό έγραψε και σκηνοθέτησε τις «Ματωμένες Παρτιτούρες». Είχε την ανάγκη να μιλήσει για τα όνειρα που κόβονται βίαια και τη λεπτή γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου. Λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα της ταινίας του, συζητά με τη Μαριάννα Χιονά για τη συνεργασία του με τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη και τον Μίλτο Πασχαλίδη, αποκαλύπτει γιατί θέλει τα έργα του να μην αφήνουν κανέναν αδιάφορο και υπερασπίζεται την ανάγκη να δίνεις φωνή σε όσα δεν πρέπει να ξεχαστούν.