Περιγράφει τη ζωή του με τον κορωνοϊό, σαν ένα σουρεαλιστικό κόσμο ανάμεσα σε ταινία του Μπουνιουέλ με μια νότα από Γούντι Άλεν. Όπως λέει στον Λευτέρη Χαρίτο, οι άνθρωποι στην Κίνα είναι τρομοκρατημένοι και από τον Σαρς και μετά κυκλοφορούν με μάσκες. Στην καραντίνα, για 15 μέρες ήταν πολύ χαρούμενος, μαγείρευε, έκανε γιόγκα, δεν βγήκε καθόλου από το σπίτι. Μετά, κατάλαβε ότι το να είναι ένας καλός άνθρωπος και να ασκεί το σώμα και την ψυχή του δεν του αρκεί, αν αυτό δεν είναι όχημα για κάτι άλλο. Το πρώτο που δεν θα κάνει, πάντως, όταν λήξει η καραντίνα, είναι να πάει στο κομμωτήριο...