Γιατί ένας πρωτοποριακός οργανισμός, όπως το ΚΕΘΕΑ, καταλήγει εμμονικά να υποστηρίζει έναν και μόνο έναν τρόπο απεξάρτησης, περιφρονώντας τους νέους δρόμους που δείχνουν οι επιστήμονες αλλά και τα παραδείγματα που ακολουθεί όλη η Ευρώπη. Γιατί κάποια στελέχη του, ακόμη και σήμερα, μιλούν σαν εκπρόσωποι θρησκευτικής σέχτας και κάποιοι άλλοι σαν κομματάρχες; Και γιατί δεν εισακούστηκε ο ίδιος ο ιδρυτής του που είχε προειδοποιήσει προφητικά, από το 1995, ότι το ΚΕΘΕΑ πρέπει να μετασχηματιστεί για να μην εκφυλιστεί σε ΔΕΚΟ; Ο Σταύρος Θεοδωράκης πιστεύει ότι με φεϊσμπουκικά συνθήματα («Κάτω τα χέρια από το ΚΕΘΕΑ») δεν στηρίζουμε τους ανθρώπους που έχουν θανατηφόρες εξαρτήσεις. Και μας καλεί σε μια καμπάνια ανθρωπισμού για να λειτουργήσουν οι χώρου εποπτευόμενης χρήσης που ξεκίνησαν το 2013 και σταμάτησαν λίγους μήνες μετά, παρότι είχαν σώσει 100 ανθρώπους από οβερντόουζ!