O σεφ Βασίλης Καλλίδης επιστρέφει στην αυλή της θείας του, στα Άβδηρα της Ξάνθης, και συγκινείται μέχρι δακρύων. Αν για τον Προυστ ήταν η γεύση της μαντλέν από τα παιδικά χρόνια που τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή, για τον Βασίλη είναι οι «σωλήνες», τα καλαμπόκια, η τοπική «Βαρβάρα» και οι πίτες της μάνας του. Θράκη, σημαίνει γι' αυτόν μαρμελάδες, η μυρωδιά του καπνού, γάλα σε γιγάντια ποτήρια της μπύρας, βανίλια-υποβρύχιο. Μας γνωρίζει ένα μοναδικό θρακιώτικο γκουρμέ πιάτο, θυμάται το πανηγύρι και το «κουρμπάνι» στον Άγιο Παντελεήμονα και σχολιάζει ότι «δυστυχώς, η Θράκη είναι σαν την Αυστραλία: όλοι ξέρουν πού είναι αλλά δεν πηγαίνει ποτέ κανείς».