«Δεν αρκεί να βγάζεις ένα βιβλίο, ψάχνεις για κάτι περισσότερο». Η Εύα Καραϊτίδη μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής της. Το «Παραμύθι Χωρίς Όνομα (1910) της Πηνελόπης Δέλτα είναι μια αλληγορία για την παρακμή και την αναγέννηση ενός κράτους. Η «Ζωή εν Τάφω» (1924) του Στράτη Μυριβήλη θεωρείται το κορυφαίο αντιπολεμικό έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Το Νούμερο 31328 (1931) του Ηλία Βενέζη είναι μια αυτοβιογραφική μαρτυρία για τα “τάγματα εργασίας” στην Τουρκία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και ένας ύμνος στην αντοχή της ανθρώπινης ψυχής απέναντι στη θηριωδία.
Για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήσης, χρησιμοποιούμε cookies και παρόμοιες τεχνολογίες για την αποθήκευση ή/και την πρόσβαση σε πληροφορίες της συσκευής σας. Με τη συγκατάθεσή σας μπορούμε να επεξεργαζόμαστε δεδομένα, όπως η συμπεριφορά περιήγησης και μοναδικά αναγνωριστικά στοιχεία στον ιστότοπό μας. Η άρνηση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης ενδέχεται να επηρεάσει ορισμένες λειτουργίες και υπηρεσίες του ιστότοπου.